گسترش قابلیتهای شبکه در VMware Cloud Foundation ۹.۱ با تمرکز بر هوش مصنوعی و انعطافپذیری بیشتر
شبکهسازی تعریفشده توسط نرمافزار (SDN) و شبکههای مجازی از مدتها پیش جزو بخشهای اصلی پورتفولیوی VMware بودهاند، بهویژه با فناوری NSX که پایه و اساس VMware Cloud Foundation (VCF) را تشکیل میدهد. در سال ۲۰۲۵، نسخه ۹.۰ این پلتفرم قابلیتهای شبکهای خود را با مدل ابر خصوصی مجازی مشابه ابرهای عمومی توسعه داد که لایه مصرف سادهتری را بر روی دروازههای tier-۰ و tier-۱ NSX فراهم میکرد. این دروازهها مسئول مسیریابی ترافیک در محیط مجازی و اتصال به شبکه فیزیکی هستند.
در جریان رویداد VMware Explore ۲۰۲۶، شرکت Broadcom جزئیات بهروزرسانیهای شبکهای در VCF ۹.۱ را ارائه داد و تأکید کرد که هوش مصنوعی در شبکهسازی و همچنین شبکهسازی برای هوش مصنوعی نقش مهمی ایفا خواهند کرد. این بهروزرسانیها روی انعطافپذیری transit gateway، جایگذاری بار کاری در خوشهها و یکپارچهسازی با زیرساخت فیزیکی تمرکز دارند.
یکی از مهمترین تغییرات، امکان استفاده از چندین transit gateway برای هر مستأجر است که از دروازه tier-۰ مستقل شده و دارای حالتهای دسترسی جداگانه میباشد. این قابلیت به مستأجران اجازه میدهد تا ترکیبی از ارتباطات متمرکز و توزیعشده را به دلخواه خود انتخاب کنند، در حالی که در نسخه قبلی تنها یک transit gateway برای هر مستأجر وجود داشت که محدودیتهایی در طراحی توپولوژی ایجاد میکرد.
علاوه بر این، معرفی یک دستگاه شبکه مجازی (Virtual Network Appliance) برای ارائه خدمات متمرکز مانند NAT و بارگذاری متعادل (Load Balancing) بدون نیاز به NSX edge، از دیگر نوآوریهای VCF ۹.۱ است. این دستگاه تنها به یک رابط مدیریت نیاز دارد و ترافیکی که به این خدمات نیاز دارد به صورت هدفمند به آن هدایت میشود.
VCF ۹.۱ همچنین کنترلهای جدیدی را برای جایگذاری بار کاری، تفکیک شبکه و اتصال به زیرساخت فیزیکی ارائه میدهد. به عنوان مثال، زیرشبکههای پشتیبانیشده توسط VLAN میتوانند مستقیماً به VLAN فیزیکی متصل شوند که این امکان را فراهم میکند تا بارهای کاری در همان سطح لایه ۲ با گروههای پورت توزیعشده ارتباط داشته باشند. همچنین سیاستهای اتصال VPC که بر اساس مفهوم private VLAN سیسکو طراحی شدهاند، امکان کنترل دقیقتر ارتباط بین VPCهای یک مستأجر را فراهم میکنند.
پشتیبانی بومی از EVPN VXLAN نیز در این نسخه گنجانده شده است که به میزبانهای ESXi اجازه میدهد ترافیک شمال-جنوب را مستقیماً از طریق زیرساخت فیزیکی و بدون عبور از NSX edge ارسال کنند. این قابلیت با استفاده از یک ماشین مجازی کنترلکننده مسیر (route controller VM) که فقط وظیفه اجرای BGP EVPN را دارد، مدیریت میشود.
از سوی دیگر، Broadcom به توسعه قابلیتهای هوش مصنوعی برای عملیات شبکه در VCF نیز پرداخته است. این شامل دو بخش اصلی است: شبکهسازی برای هوش مصنوعی و هوش مصنوعی برای عملیات شبکه.
در بخش شبکهسازی برای هوش مصنوعی، VCF ۹.۱ ویژگی Enhanced Direct Path را معرفی کرده است که سرعت شبکه نزدیک به سختافزار را بدون از دست دادن قابلیتهایی مانند vMotion و DRS فراهم میکند. این ویژگی برای برنامههای هوش مصنوعی که نیازمند پهنای باند بالا هستند، اهمیت زیادی دارد. همچنین، امکان ایزولهسازی VPCها بدون دروازه و اتصال تنها از طریق لینکهای خصوصی نقطه به نقطه با قوانین VDefend برای هر بار کاری فراهم شده است که امنیت و جداسازی بیشتری را تضمین میکند.
در زمینه هوش مصنوعی برای عملیات شبکه، Broadcom در حال توسعه یک پلتفرم عاملی (agentic platform) است که به صورت پیشنمایش فناوری و خارج از چرخه انتشار معمول VCF عرضه خواهد شد. این پلتفرم با استفاده از سرورهای MCP که APIهای اجزای VCF مانند NSX Manager، vCenter و VCF Operations را در اختیار یک عامل هوش مصنوعی قرار میدهند، به همراه یک پایپلاین بازیابی اطلاعات از مقالات پایگاه دانش VMware، امکان تعامل از طریق رابط چتبات و خط فرمان را فراهم میکند. هدف این است که این پلتفرم با پیشرفت تجربه کاربران در هوش مصنوعی رشد کند و به بهبود عملیات شبکه کمک نماید.
در مجموع، نسخه ۹.۱ VMware Cloud Foundation با افزودن قابلیتهای پیشرفته شبکهای و بهرهگیری از هوش مصنوعی، گام مهمی در جهت سادهسازی مدیریت شبکههای مجازی و بهبود عملکرد برنامههای هوش مصنوعی برداشته است. این بهروزرسانیها انعطافپذیری بیشتری در طراحی شبکهها، امنیت بهتر و امکانات گستردهتری برای ادغام با زیرساختهای فیزیکی ارائه میدهند که میتواند تأثیر قابل توجهی بر نحوه استفاده سازمانها از ابرهای خصوصی و ترکیبی داشته باشد.